- ابراهیمی پور، مریم و منصوری اطمینان، ابوالفضل. (1401). ارائه مدل مفهومی فضای زیرسطحی زیست پذیر با استفاده از نظریه بنیانی؛ نمونه موردی: کلانشهر مشهد. جغرافیای اجتماعی شهری، 9(1)، 231-213.
https://doi:10.22103/JUSG.2022.2068
- احدنژادروشتی، محسن. رسولی، محمد. شیخ محمد حسنآباد، خضر و سعید پور، شراره. (1398). ارزیابی شاخصهای زیست پذیری شهری در سطح محلات شهر سردشت با مدل کوپراس. جغرافیا و روابط انسانی، 1(4)، 266-249.
20.1001.1.26453851.1398.1.4.26.7
- احمدزاده، حسن. امینی، شادی. هوشیار، حسن و ولیزاده، رضا. (1400). شناسایی مؤلفههای آتی زیست پذیری شهری با رویکرد آیندهپژوهی؛ مطالعه موردی: شهر مهاباد. شهر پایدار، 4(3)، 113-99.
doi: 10.22034/jsc.2021.263604.1383
- ادیبی سعدی نژاد، فاطمه. (1399). تحلیلی بر زیست پذیری شهری با تأکید بر بُعد کالبدی زیرساختی؛ مطالعه موردی منطقه 17 تهران. جغرافیا (برنامهریزی منطقهای)، 10(2)، 454-443.
20.1001.1.22286462.1399.10.38.58.3
- اشنویی نوشآبادی، امیر و محمدابراهیمی، مهشید. (1400). تعیین پیشرانهای کلیدی مؤثر بر زیست پذیری شهری با رویکرد آیندهپژوهی؛ مطالعه موردی: شهر کاشان. جغرافیا و برنامهریزی، 25(76)، 41- 27.
doi.org/10.22034/gp.2021.13132
- آریان کیا، مصطفی. (1402). ارزیابی توزیع فضایی- مکانی و بررسی وضعیت طراحی مبلمان شهری در سطح شهر گرگان با استفاده از GIS. جغرافیا و روابط انسانی، 5(4)، 304-281.
https://dor:20.1001.1.26453851.1402.5.4.14.9
- آریان کیا، مصطفی. ملکی، سعید و باددست، بنفشه. (1397). سنجش و ارزیابی مؤلفههای اثرگذار بر رضایتمندی ساکنین مجتمعهای مسکونی از کیفیت مسکن تحت تصرف؛ مطالعه موردی: منطقه 2 شهرداری گرگان. چشمانداز زاگرس، 10(38)، 91-73.
https://journals.iau.ir/article_667153.html
- آسیابانی پور، الهام. پناهی، علی و احمدزاده، حسن. (1400). سنجش و ارزیابی بُعد عینی زیست پذیری شهری در مناطق دهگانه کلانشهر تبریز. پژوهشهای جغرافیای انسانی، 53(2)، 565-545.
https://doi:10.22059/jhgr.2020.286057.1007981
- بلوری، زهره. خاکپور، براتعلی و داوری، رقیه. (1402). تحلیل عوامل مؤثر بر میزان زیست پذیری محلههای متراکم شهر بر اساس نقشه شناختی فازی؛ موردمطالعه شهر آمل. جغرافیا و برنامهریزی، 27(85)، انتشار آنلاین از مهر 1402.
doi.org/10.22034/gp.2023.14584
- پناهی، علی. آذر، علی. ولی زاده، رضا و عارف حسینی، سید علی. (1399). سنجش و ارزیابی بُعد ذهنی زیست پذیری در بافتهای شهری کلانشهر تبریز. جغرافیا و برنامهریزی، 24(74)، 151-135.
https://doi.org/10.22034/gp.2021.10755
- پور رمضان، عیسی. علینقی پور، مریم و مولاییهشجین، نصراله. (1400). تبیین زیست پذیری محیطی سکونتگاههای روستایی پیرامون کلانشهر رشت. پژوهشهای جغرافیای انسانی، 53(1)، 22-1.
doi:10.22059/jhgr.2018.255494.1007676
- حاجی علیزاده، جواد. شمالی، مرضیه. حمید زاده خیاوی، سهیلا و نظم فر، حسین. (1400). تحلیل فضایی الگوی زیست پذیری کلانشهر تبریز. شهر پایدار، 4(3)، 98-81.
doi: 10.22034/jsc.2021.260866.1374
- حسینی، سید مصطفی. رهنما، محمدرحیم. قنبری، محمد و محمدی حمیدی، سمیه. (1398). ارزیابی و سنجش زیست پذیری شهری در کلانشهر اهواز. شهر پایدار، 2(2)، 17-1.
10.22034/jsc.2019.197229.1090
- حسینی، سیده آیدا. (1400). کیفیت زندگی؛ گسترهای به مفهوم پیچیدگی. جغرافیا و روابط انسانی، 4(3)، 183-165.
doi:10.22034/gahr.2021.305581.1611
- حکمت نیا، حسن. موسوی، میر نجف. سبحانی، نوبخت و سلمان زاده، سینا. (1400). تأثیر آسیبهای اجتماعی بر زیست پذیری در فضاهای شهری؛ مطالعه موردی: شاهیندژ. پژوهشهای جغرافیای برنامهریزی شهری، 9(1)، 50-29.
doi:10.22059/jurbangeo.2021.301572.1273
- حنایی، تکتم و کلانتر، محمدرضا. (1401). اولویتبندی شاخصهای زیست پذیری مبتنی بر مؤلفههای زیستمحیطی تأثیرگذار در سکونت شهروندان؛ مطالعه موردی: محله امامیه و استاد یوسفی. نگرشهای نو در جغرافیای انسانی، انتشار آنلاین از تاریخ 13 اسفند 1401.
https://journals.iau.ir/article_699950.html
- حیدری، سید کمال. (1397). بررسی پایداری محلات شهری با تأکید بر رویکرد زیست پذیری، مطالعه موردی: محله باغ فیض واقع در منطقه 5 تهران، پایاننامه کارشناسی ارشد به راهنمایی منصور سلیمانی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد صفادشت.
https://ganj.irandoc.ac.ir/#/articles/ce86afa2c6fab673badf088531694fb3
- حیدری، محمدتقی. انبار لو، علیرضا. رحمانی، مریم و طهماسبیمقدم، حسین. (1399). پایش زیست پذیری اجتماعی در مناطق فرسوده شهر با رویکرد آیندهپژوهی؛ مطالعه موردی: بافت فرسوده بخش مرکزی شهر زنجان. جغرافیا و برنامهریزی، 24(73)، 155-121.
doi: 10.22034/gp.2020.10782
- خادمالحسینی، احمد. داودی، محمد. صابری، حمید. مهکویی، حجت و گندمکار، امیر. (1400). بررسی سازوکارهای مداخله شهرداری در زیست پذیری شهرها؛ مطالعه موردی: شهر اهواز. نگرشهای نو در جغرافیای انسانی، 13(2)، 2662-247.
dorl.net/dor/20.1001.1.66972251.1400.13.2.33.4
- خراسانی، محمدامین. (1397). تحلیل و ارزیابی تطبیقی دیدگاه ساکنان و مدیران محلی در رابطه با زیست پذیری روستاهای پیرامون شهری در شهرستان ورامین. جغرافیا و توسعه، 16(51)، 280-261.
doi: 10.22111/gdij.2018.3877
- خوارزمی، امید علی. قاسمزاده، راضیه و پیرزاده، زهره. (1401). مدلسازی تأثیرگذاری اقدامات مدیریت شهری بر زیست پذیری شهر مشهد؛ نمونه موردی: 6 و 9. جغرافیای اجتماعی شهری، 9(1)، 119-97.
doi: 10.22103/JUSG.2022.2064
- دویران، اسماعیل. (1399). سنجش زیست پذیری بافتهای شهری با تأکید بر پایداری اجتماعی؛ مطالعه موردی: محلات اسکان غیررسمی شهر همدان. جغرافیای اجتماعی شهری، 7(1)، 64-47.
https://www.sid.ir/paper/360898/fa
- ذبیحی، حسین. امتی، مصطفی. خطیبی، محمدرضا و شورمیج، رمضانعلی. (1401). ارائهی الگویی جهت ارتقاء زیست پذیری در فضاهای عمومی زیرسطحی شهرها. جغرافیا و آمایش شهری منطقهای، 12(43)، 230-207.
https://doi: 10.22111/gaij.2022.39753.2960
- روستایی، شهریور و کوهی قولقاسم، فریبا. (1402). شناسایی نیروهای کلیدی مؤثر بر زیست پذیری شهری کودکان با رویکرد آیندهنگاری؛ مطالعه موردی: منطقه 3 تبریز. نشریه جغرافیا و برنامهریزی، 27(85)، 100-93.
https://doi.org/10.22034/gp.2023.16825
- زیاری، کرامت اله. سالاریمقدم، زهرا و حاتمی نژاد، حسین. (1398). سنجش و ارزیابی زیست پذیری محلات شهری؛ مطالعه موردی: منطقه 15 کلانشهر تهران. شهر پایدار، 2(3)، 58-41.
https://doi:10.22034/jsc.2019.195019.1073
- زینی، سیده منور. (1398)، تدوین الگوی توسعه فضایی- کالبدی بر مبنای اصول شهر زیست پذیر با تأکید بر اسلامشهر، پایاننامه دکتری گرایش برنامهریزی شهری، به راهنمایی حسین مجتبیزادهخانقاهی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد تهران مرکزی.
https://ganj.irandoc.ac.ir/#/articles/0004685f0779f28b469c53e1f09eb96a
- سلیمانی، حسین. صابری، حمید. گندمکار، امیر و حاتمی، مجتبی. (1399). بررسی راهبردهای ساختار زیست پذیری شهر ابرکوه. نگرشهای نو در جغرافیای انسانی، 12(3)، 62-41.
https://dor:20.1001.1.66972251.1399.12.3.3.9
- شاطریان، محسن. دالوند، هنگامه و حیدری سورشجانی، رسول. (1400). مدلسازی تأثیر زیست پذیری بر کیفیت زندگی مبتنی بر نظرسنجی عمومی؛ مطالعه موردی: شهر دو رود. شهر پایدار، 4(1)، 86-71.
10.22034/jsc.2021.204123.1277
- شریفی پور، زهرا. (1401). بررسی وضعیت زیست پذیری کالبدی در مناطق 3 و 9 شهر مشهد، پایاننامه کارشناسی ارشد به راهنمایی براتعلی خاکپور، دانشکده ادبیات و علوم انسانی دانشگاه مشهد.
https://ganj.irandoc.ac.ir/#/articles/9d38c2fa0eceb1117cd05ba0ab7a5f78
- شکری فیروز جاه، پری. صید بیگی، صادق. کیانژاد، سید زهرا و رسولی، سیدحسن. (1400). تحلیل فضایی شهرهای کوچک شهرستان بابل بر اساس شاخصهای زیست پذیری شهری. جغرافیای اجتماعی شهری، 8(1)، 127-113.
https://doi: 10.22103/JUSG.2021.2035
- شکوهی، علی و مهدیون، جعفر. (1399). تحلیل شاخصهای کالبدی-محیطی زیست پذیری شهر زنجان با رویکرد آیندهپژوهی. فضای جغرافیایی، 20(71)، 157-135.
http://geographical-space.iau-ahar.ac.ir/browse.php?a_id=3371&sid=1&slc_lang=fa
- شوهانی، نادر. فراهانی، حسین و نیکسرشت، مهدی. (1402). تحلیل توانهای محیطی در زیست پذیری روستایی با تأکید بر آمایش سرزمین و استفاده از مدل AHP؛ مطالعه موردی: شهرستان ایوان در ایلام. پژوهشهای جغرافیای انسانی، 55(1)، 189-208.
https://doi:10.22059/jhgr.2022.325018.1008315
- صادقی، علی. شاکرمی، کیان و حیدرینثار، مینا. (1402). قابلیت زیست پذیری شهرها در راستای پایداری اجتماعی شهری؛ موردمطالعه: کلانشهر مشهد. پژوهشهای جغرافیای انسانی، انتشار آنلاین از تاریخ 1 مرداد 1402.
https://doi:10.22059/jhgr.2022.333390.1008406
- علیپور، سمیه و مشکینی، ابوالفضل. (1401). الگوی مسکن زیست پذیر: گامی بهسوی افزایش زیست پذیری محلات شهری؛ مطالعه موردی: کلانشهر کرج. شهر پایدار، 5(3)، 20-1.
https://doi: 10.22034/jsc.2023.359974.1648
- عنابستانی، علیاکبر و معینی، علیرضا. (1400). تأثیر هویت مکانی بر زیست پذیری سکونتگاههای روستایی پیرا شهری کلانشهر مشهد. آمایش جغرافیایی فضا، 11(39)، 90-69.
https://doi:10.30488/gps.2019.183416.3038
- فرجالهی، عاطفه. پورمحمدی، محمدرضا. حیدری چیانه، رحیم و مختاری، داوود. (1401). تحلیل تطبیقی زیست پذیری شهری با تأکید بر شاخصهای کالبدی مناطق دهگانه کلانشهر تبریز. جغرافیا و برنامهریزی، 26(81)، 189- 173.
https://doi: 10.30495/jupm.2022.5534
- کریم پور ریحان، مجید. شریف جاهد، شهرزاد. اسمعیلزادهوفایی، جمال و خادمی، کسری. (1402). تحلیل زیست پذیری محلههای منطقه 22 شهرداری تهران با تأکید بر دوگانگی فضایی. نگرشهای نو در جغرافیای انسانی، انتشار آنلاین از تاریخ 13 تیرماه 1402.
https://journals.iau.ir/article_703659.html
- مافی، عزتاله. ثاقبی، محمد و وطنپرست، مهدی. (1401). ارزیابی و سنجش زیست پذیری شهری و عوامل مؤثر بر آن؛ موردمطالعه: شهر بجنورد. تحقیقات کاربردی علوم جغرافیایی، 22(67)، 350- 335.
https://doi: 10.52547/jgs.22.67.335
- محمدی، سمیه. (1400). سنجش پایداری محلات بر اساس رویکرد زیست پذیری شهری، موردمطالعه: شهر کامیاران، پایاننامه مقطع کارشناسی ارشد به راهنمایی محسن کلانتری، دانشگاه زنجان.
https://ganj.irandoc.ac.ir/#/articles/f52c7b9096c5ea063701b7ac5201f72d
- موسوی، سید یعقوب. رستمی، روحالله. قدیمی، بهرام و میرزایی، خلیل. (1400). تبیین عوامل مؤثر بر میزان زیست پذیری شهری؛ مطالعه موردی: شهر ایلام. شهر پایدار، 4(2)، 124-107.
https://doi:10.22034/jsc.2020.197800.1100
- موسوی، میر نجف. بایرام زاده، نیما. امیدوارفر، سجاد و کاملنیا، رویا. (1400). ارزیابی سطح زیست پذیری در سکونتگاههای غیررسمی؛ موردمطالعه: محله فلاحت ارومیه. جغرافیای اجتماعی شهری، 8(2)، 222-203.
https://doi: 10.22103/JUSG.2021.2053
- میرکتولی، جعفر و آریان کیا، مصطفی. (1398). ارزیابی و تحلیل فضایی شاخصهای مسکن شهری؛ مطالعه موردی: شهر گرگان. پژوهشهای جغرافیای انسانی، 51(3)، 674- 653.
https://doi:10.22059/jhgr.2018.233806.1007464
- نظم فر، حسین. تقویزیروانی، اسماعیل و منصوریان، حسین. (1401). رتبهبندی نواحی شهر ساری ازنظر میزان برخورداری از شاخصهای زیست پذیری. پژوهشهای جغرافیای انسانی، 54(4)، 1395-1379.
https://doi10.22059/jhgr.2021.320615.1008284
- Androulakia, M., Frangedakib, E., & Antoniadis, P. (2020). Optimization of Public Spaces Through Network Potentials of Communities, 1st International Conference on Optimization-Driven Architectural Design (OPTARCH 2019). Procedia Manufacturing, (44), 294–
doi.org/10.1016/j.promfg.2020.02.234
- Cao, K., Muyang, L., Shu, W., Mengqi, L., Wenting. Z., Qiang, M., & Bo, H. (2020). Spatial Multi-Objective Land Use Optimization toward Livability Based on Boundary-Based Genetic Algorithm: A Case Study in Singapore, ISPRS International Journal of Geo-Information, 9(1), 40-51.
doi.org/10.3390/ijgi9010040
- Cheliotis, K. (2020). An Agent-Based Model of Public Space Use. Computers, Environment and Urban Systems, (81), 101476.
doi.org/10.1016/j.compenvurbsys.2020.101476
- Mouratidis, K. (2020). Commute satisfaction, neighborhood satisfaction, and housing satisfaction as predictors of subjective well-being and indicators of urban livability. Travel Behaviour and Society, (21), 265–78.
doi.org/10.1016/j.tbs.2020.07.006
- Pan, L., Yang, F., Lu, F., Qin, S., Yan, H., & Peng, R. (2020). Multi-agent simulation of safe livability and sustainable development in cities. Sustainability, 12(5), 2070.
doi.org/10.3390/su12052070
- Ramaswami, A. (2020). Unpacking the Urban Infrastructure Nexus with Environment, Health, Livability, Well-Being, and Equity, One Earth, 2(2), 120-124, 21 February 2020.
doi.org/10.1016/j.oneear.2020.02.003
- Valcárcel-Aguiar, B., Murias, P., & Rodríguez-González, D. (2018). Sustainable urban liveability: A practical proposal based on a composite indicator. Sustainability, 11(1), 86.
doi.org/10.3390/su11010086
- Yang, Shih-Hsien. Nam Hoai Tran. Calista Y. Tsai, Nien Chia Yang and Chih-Ming Chang (2021), Developing Transportation Livability-Related Indicators for Green Urban Road Rating System in Taiwan, journal Sustainability, (13), 14016.
doi.org/10.3390/su132414016
- Zhan, D., Kwan, M-P., Zhang, W., Fan, J., Yu, J., & Dang, Y. (2018), Assessment and determinants of satisfaction with urban livability in China, Cities, (79), 92-101.
doi.org/10.1016/j.cities.2018.02.025